Marta's Postcard from Hossegor

Przyjechaliśmy do Francji bez większego planu - bardziej po to, żeby złapać oddech i pobyć gdzieś, gdzie życie toczy się wolniej. Taka zmiana widoku za oknem pozwala na nabranie świeżej perspektywy, odkrycie nowych źródeł inspiracji i pielęgnowanie naszych więzi. Totalnie nie wiedzieliśmy też jakiej pogody się spodziewać, bo kwiecień nad oceanem może pisać różne scenariusze… zapakowaliśmy zarówno kostiumy kąpielowe, jak i zimowe kurtki oraz buty (na szczęście korzystaliśmy głównie z naszej letniej garderoby). 

Ten wyjazd to dla nas coś więcej niż chwila oddechu - to też trochę eksperyment, który pozwolił nam sprawdzić jak wyglądałoby życie w innym otoczeniu, z edukacją domową dzieci i pracą zdalną. Co ciekawe, jak się okazuje - życie w rytmie slow nie musi oznaczać zaniedbywania codziennych spraw i obowiązków szkolnych. Odrabianie lekcji zajmowało Tadeuszowi i Wandzie maksymalnie 2h dziennie, a kiedy my musieliśmy nieco więcej popracować, dzieci spędzały czas na czytaniu książek, zabawach w basenie, graniu w tenisa w ogrodzie, czasem też sprzeczkach - wiadomo ;). Kiedy razem z Kubą załatwiliśmy już wszystkie calle, maile i bieżące sprawy - uciekaliśmy z dziećmi na bodyboard, rower, surfing czy zbieranie muszelek na plaży.